Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1954: Touchez pas au grisbi (Jacques Becker)

    DE REGISSEUR

    Voor enkele opmerkingen over het werk van Jacques Becker (1906 - 1960) zie het introductie-artikel op de aan hem gewijde pagina.

    VERHAAL EN ANALYSE

    Met "Touchez pas au grisbi" (blijf van de buit af) heeft Jacques Becker een onvervalste Franse film noir opgeleverd, waar Jean Pierre Melville later zijn "Bob le Flambeur" (1956) op zou baseren. Het verhaal gaat over een oudere crimineel die nog één keer in actie komt voor hij met pensioen gaat.

    Het draait in deze film echter niet zozeer om het verhaal, als wel om vriendschap. En dan speciaal mannenvriendschappen. De hoofdpersoon Max (gespeeld door Jean Gabin) heeft inmiddels wel alles gezien en alles gedaan. Het lijkt wel of hij met alle vrouwen die hij in de film tegenkomt ooit een relatie heeft gehad, maar momentreel spelen vrouwen geen belangrijke rol in zijn leven. Een groter verschil met "Casque d'or" is nauwelijks denkbaar. Ook een bezoek aan een nachtclub, om wat dingen te bespreken met zijn handlangers, ziet hij toch vooral als een onderdeel van "zijn vak". Echt opgewonden wordt hij er niet meer van, dit in tegenstelling tot enkele van zijn jongere collega's (afbeelding 1).

    Waar Max wel graag vertoeft, is in zijn stamrestaurant, waar altijd een tafel voor hem klaar staat. Het restaurant wordt gesloten voor het gewone publiek (sorry, alles is gereserveerd) zodra Max en zijn bende plotseling moeten vergaderen. Ook is hij erg gehecht aan zijn onderduik-appartement waarin hij een tijdje kan verdwijnen als de grond onder zijn voeten te heet wordt. In een uitgebreide scene zien we dat hij met zijn maat Rilton (Rene Dary) naar dit appartement moet vluchten. Max bereidt een maaltijd en maakt vervolgens alles in orde voor de nacht (schone handdoeken, tandenborstels etc.) Al deze huishoudelijke dingen worden uitgebreid in beeld gebracht en het is duidelijk dat Max deze avond prettiger vindt dan al die nachtclubbezoekjes (afbeelding 2, waarin overigens Rilton is afgebeeld).

    Waar ik het in de inleiding had over mannenvriendschappen sloeg dat vooral op de vriendschap tussen Max en Rilton. Rilton is al jaren handlanger van Max. Hij is opvliegend en wordt door Max gekscherend aangeduid met "porcupine" (stekelvarken). Het wordt duidelijk dat Rilton met zijn impulsief gedrag al heel wat acties verknoeid heeft, maar de loyaliteit van Max aan zijn makker leidt daar niet onder. Wat dit aspect betreft, is de criminele wereld die in "Touchez pas au grisbi" wordt getoond minder hard dan die in "Casque d'or", waarin bendeleden elkaar onderling verlinken. Het gekke is echter dat de sfeer van beide films juist andersom is. De eerste indruk die je krijgt bij de films is dat de onderwereld in "Casque d'or" nog een zekere onschuld had, die ze in "Touchez pas au grisbi" heeft verloren. Misschien dat het visuele aspect, de kleding en de mode van "Casque d'or" staan veel verder van ons af dan die van "Touchez pas au grisbi", hier een rol in speelt?

    "Touchez pas au grisbi" toont ons Jeanne Morreau in een vroege rol. Voor Jean Gabin was het een come back, nadat zijn carrière in de jaren na de Tweede Wereldoorlog een beetje in het slop was geraakt.

    Zie ook de recentie van Roger Ebert.

    DATUM: 12 augustus 2012

    EIGEN WAARDERING: 7

    Touchez pas au grisbi (1954) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters