Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1957: Throne of blood (Akira Kurosawa)

    DE REGISSEUR

    Voor een introductie in het werk van Akira Kurosawa, zie het openingsartikel van de aan hem gewijde pagina.

    VERHAAL EN ANALYSE

    "Throne of blood" heeft veel overeenkomsten met "Ran". Niet alleen zijn het allebei films van Kurosawa, maar het zijn ook allebei Shakespeare adaptaties. In dit geval een adaptatie van "MacBeth". Ook in de visuele vormgeving zijn er overeenkomsten. Beide films zijn opgenomen in een vulcanisch landschap. "Ran" is geschoten op de flanken van Mount Aso en bij "Throne of blood" was Mount Fuji de locatie. Ook te zien in beide films zijn de vaandels op de rug van de krijgers, om aan te geven bij welk leger ze horen.

    Maar er zijn ook verschillen. Zo vormt in "Ran" het zwarte lavazand een groot contrast met de kleurige uniformen. "Throne of blood" is nog in zwart-wit. Bovendien is het in veel scenes nevelig, hetgeen goed overeenkomt met  de bovennatuurlijke elementen in het verhaal. Met deze bovennatuurlijke elementen wordt gedoeld op de twee ontmoetingen met de geestverschijning die de toekomst voorspelt (afbeelding 1). Deze twee scenes behoren tot het hoogtepunt van de film, vooral door het bloemrijke, Shakespeariaanse taalgebruik. Andere hoogtepunten zijn de waanzin van Lady MacBeth en de dood van MacBeth, beide aan het eind van de film. Deze scenes zijn vooral in visueel opzicht erg sterk.

    "Throne of blood" is een vrij letterlijke adaptatie van het Shakespeare verhaal. De personages in de film kan men vrij 1:1 koppelen aan de personages in "MacBeth", zoals in de bespreking van de film op Wikipedia ook gebeurd. In deze recentie hanteer ik dan ook de benamingen uit MacBeth, de Japanse namen uit de film zouden lezers bekend met "MacBeth" alleen maar in de war brengen. Toch giet Kurosawa wel degelijk een Japans sausje over het geheel, vooral in de binnenscenes. Deze zijn namelijk opgenomen in de stijl van het Japanse Nô-theater. In de eerste plaats doet de begeleidende muziek erg denken aan dat van het Nô-theater. In de tweede plaats worden de maskers uit het Nô-theater nagebootst door de overdreven gezichtsuitdrukkingen waar MacBeth en LadyMacBeth in deze scenes mee acteren.

    MacBeth wordt gespeeld door de bekende ster Toshirô Mifune, maar ik vond vooral Isuzu Yamada als Lady MacBeth overtuigend. Zowel in haar waanzin aan het eind, als ze obsessief haar handen wast omdat het bloed er maar niet vanaf wil gaan (afbeelding 3), als in haar cynisme in het begin. Na de voorspelling dat MacBeth de huidige koning zal opvolgen, is het vermoorden van de koning (volgens Lady MacBeth) niet alleen een manier om de geschiedenis "een handje te helpen", maar pure noodzaak. Immers als de koning van de voorspelling hoort, wordt hij bang en zal hij op zijn beurt MacBeth vermoorden. Nadat de eerste moord eenmaal gepleegd is, neemt het verhaal de bekende wending, waarin de ene moord de andere uitlokt en er geen weg terug meer is.

     Enige minpunt van deze overtuigende film vond ik de naam van het kasteel waarin het zich grotendeels afspeelt. Kasteel Spinnenweb is toch eerder een naam die je verwacht in een Suske en Wiske album dan in een film gebaseerd op Shakespeare.

    DATUM: 11 augustus 2012

    EIGEN WAARDERING: 8

    Kumonosu-jô (1957) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters