Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1971: The last picture show (Peter Bogdanovich)

    THE REGISSEUR

    Peter Bogdanovich (1939) is een Amerikaanse filmcriticus en bewonderaar van Orson Welles en John Ford. Daarnaast is hij tevens filmregisseur, waarbij hij vooral in de eerste helft van de jaren '70 succescol was. Achtereenvolgens maakte hij in deze periode "The last picture show" (1971), "What's op doc?" (1972) en "Paper moon" (1973).

    HET VERHAAL

    Het verhaal speelt zich af in 1951 (aan de vooravond van de Koreaanse oorlog) in het godverlaten lintdorp Anarene in Texas (afbeelding 1). We maken kennis met de high school studenten Duane Jackson (Jeff Bridges), Sonny Crawford (Timothy Bottoms) en Jacy Farrow (Sybill Shepherd). Tevens spelen de plaatselijke horeca-koning Sam the Lion (Ben Johnson) en de geestelijk achtergebleven Billy (Sam Bottoms) een belangrijke rol. Bij de high school studenten gaat het vooral om wie het met wie doet. Daarbij ontpopt de plaatselijke schone Jacy Farrow zich als een onsympathiek en manipulatief persoon, die er van houdt jongens te verleiden en tegen elkaar uit te spelen (afbeelding 2).

    Niet alleen bij de teenagers is van belang wie het met wie doet. De volwassenen blijven dat spelletje net zo hard doorspelen. Er is ook weinig te beleven in Anarene. Zeker niet na de dood van Sam the Lion, de eigenaar van een café, een bioscoop en een pool-hal. Aan het eind van de film gaat Jacy in de grote stad studeren, Duana vertrekt naar Korea en Sonny blijft alleen achter. Naast de vader figuur Sam the Lion (hersenbloeding) is ook zijn beschermeling Billy (verkeersongeval) om het leven gekomen. De film eindigt met (trieste) beelden van de hoofdstraat, waar de wind vrij spel heeft.

    COMMENTAAR

    "The last picture show" is een tijdsbeeld van begin jaren '50. Dit tijdsbeeld wordt overgebracht door middel van de uitstekende zwart-wit fotografie (Robert Surtees) en de muziek van Hank Williams. Het gaat in deze film meer om de sfeer dan om de actie. En dat is een understatement, want eigenlijk gebeurd er helemaal niets. In Time Magazine krijgt de film zelfs het compliment verveling boeiend te hebben gemaakt!

    En vervelen doen de bewoners van Anarene zich. Zelden heb ik in een film zoveel mensen zien vreemdgaan als in deze film. Dat in een coming of age film de wie met wie vraag het centrale thema is, is normaal. Maar dat de volwassenen zich nog net zo gedragen, is eerder triest dan opwindend. Het betekent dat Anarene een  dead end town is, zonder sociaal leven of iets wat er op lijkt. De enige die nog iets kon betekenen voor het sociale leven in de stad, Sam the Lion (vergelijk hem met de figuur van Sam Bailey in "It's a wonderfull live" (Capra, 1946)), is dood. Door de teenagers heen kan je bijna de volwassen zien die ze over 20 jaar zullen zijn.

    Tijdens de film is er een verhouding tussen Sonny en Ruth Popper (Cloris Leachman), een huisvrouw die twintig jaar ouder is dan Sonny. Als Sonny op een gegeven moment in de kraam van Jacy te pas komt, laat hij zich onmiddellijk ringeloren en vergeet Ruth. Nadat hij gedumpt is gaat hij weer bij haar langs. Normaal gesproken wordt bij dergelijke relaties met een groot leeftijdsverschil de jongere partner als het slachtoffer gezien. Zo niet hier. De scene is van een ongelovelijke intensiteit, de wanhoop spat bijna van het witte doek af (zie clip). Deze scene gaat via een fade away (afbeelding 3) over in de hoofdstraat van Anarene (waar de wind vrij spel heeft), daarna komen alle hoofdrolspelers nog eens langs  (op de muziek van Hank William) en volgt de aftiteling.

    DATUM: 30 april 2013

    EIGEN WAARDERING: 9

    The Last Picture Show (1971) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters