Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1977: Una giornata particolare (Ettora Scola)

    DE REGSISSEUR

    Ettore Scola (1931 - 2016) maakte zijn debuut in de filmwereld in 1953 en regisseerde zijn eerste film in 1964. Tot in de jaren 2000 bleef hij actief. Het hoogtepunt van zijn lange carrière ligt ontegenzeggelijk in het midden van de jaren '70, met films als "Ceravamo tanto amati" (Wij hielden zoveel van elkaar, 1974), "Brutti, sporchi e cattivi" (Ugly, dirty and bad, 1976) en "Una giornata particolare" (Een bijzondere dag, 1977).

    HET VERHAAL

    Het is 8 mei 1938. Hitler brengt een bezoek aan zijn vriend Mussolini. Ter ere van deze bijzondere dag wordt er een grote parade georganiseerd. Heel Rome, waaronder ook het flatgebouw waarin Antonietta (Sophia Loren) en Gabriele (Marcello Mastrioanni) wonen, loopt uit. Antonietta, Gabriele en de conciërge blijven alleen in het gebouw achter. Antonietta heeft, met een huishouden van 6 kinderen en een nietsnut van een man, geen tijd en Gabriele heeft geen zin. Hij is homosexueel en heeft niet zoveel met het fascistische regime op. Of, zoals hij zelf in de film zegt, "Ik ben niet zozeer tegen het regime, het regime is tegen mij".

    Als haar huisvogel ontsnapt en bij Gabriele op de vensterbank gaat zitten, klopt Antonietta bij hem aan om de vogel te kunnen vangen. Zo maken ze kennis met elkaar. En, ondanks het feit dat ze qua karakter en achtergrond veel van elkaar verschillen, zullen ze de rest van de dag samen doorbrengen en elkaar hun levensgeschiedenis vertellen. Dat de conciërge Antonietta waarschuwt voor "die van de 6e", omdat hij niet zou deugen en een verrader zou zijn, brengt daar geen verandering in. Zo wordt het ook voor Gabriele en Antonietta een bijzondere dag.

    COMMENTAAR

    Soms hoor je met name filmsterren klagen over het feit dat er boven een bepaalde leeftijd geen interessante rollen meer langskomen. Deze film is het bewijs van het tegendeel. Sophia Loren was boven de 40 ten tijde van deze film en Marcello Mastrioanni boven de 50. Ze spelen beide een type dat geheel tegengesteld is aan hun opgebouwde imago. Sexsymbool Loren speelt een huissloof en dandy Mastrioanni een homosexuele intellectueel.

    De film doet heel erg denken aan een toneelstuk. Immers het grootste deel van de film kent slechts twee locaties (de woning van Antonietta en de woning van Gabriele) en twee karakters. Interessant is wel de manier waarop deze karakters aan het begin van de film geïntroduceerd worden.

    - De film begint met documentairebeelden van de aankomst van Hitler in Italië.
    - Daarna zien we in een lang tracking shot de camera langs het appartementencomplex (dat wel wat weg heeft van de Amsterdamse school) glijden, alvorens door het keukenraam naar binnen te gaan in het appartement van Antonietta.
    - We maken het opstaan en het ontbijt van haar familie mee. Antonietta wordt hier neergezet als een echte huissloof. De kinderen vinden het de normaalste zaak van de wereld om alles achter hun gat te laten slingeren. Haar man ziet haar ook alleen nog maar als huishoudster en als moeder, en niet meer als vrouw. Later in de film komen we te weten dat hij zijn gerief tegenwoordig buiten de deur haalt. Aan het eind van de film komt hij weer thuis en is zo onder de indruk van de parade dat hij voorstelt om maar een 7e te maken en hem Adolfo te noemen.
    - Vervolgens maken we kennis met Gabriele. Een elegante heer, waaraan nog is te zien dat hij vroeger knap moet zijn geweest (eigenlijk is hij dat nog steeds). Het nette pak, de trui met V-hals en het overhemd waarvan het ene boord over de trui zit en het andere boord eronder komt op mij erg jaren '70 over. Hij is bezig brieven te schrijven en naast hem op het bureau ligt een pistool. Hij staat op het punt zelfmoord te plegen. De reden hiervan komen we pas in de loop van de film te weten.
    - Ten slotte de al gememoreerde ontsnapping van de huisvogel van Antonietta en het bezoekje aan Gabriele. Van diens zelfmoordplannen komt niets meer terecht en het eigenlijke verhaal van de film begint.

    In dit eigenlijke verhaal vind ik de rol van Antonietta het meest interessant. Zij maakt gedurende de film de grootste ontwikkeling door. Zoals gezegd verschillen karakters en ontwikkeling van Gabriele en Antonnietta hemelsbreed. Zij is niet erg ontwikkeld (zo kan ze bijvoorbeeld niet goed schrijven) en is een vurig aanhangster van Mussolini (zie het portret dat ze van hem heeft gemaakt van oude knopen en dat is te zien op de eerste afbeelding). Als Antonietta gedurende de film achter deze verschillen komt, leidt dit soms tot ruzie met Gabriele, maar ze laat hem niet vallen of links liggen. Zo waarschuwt de conciërge haar dat ze beter niet met Gabriele kan omgaan. Haar antwoord is eigenlijk best grappig: "Zo'n nette man, dat kan toch geen anti-fascist zijn?". Ook de ontdekking dat hij homo is, komt voor haar als een teleurestelling. Krijgt ze eindelijk weer eens aandacht van een man, heeft ze zich in de badcel stiekem een beetje opgedoft, en dat dit. Na een heftige woordenwisseling staat ze even later wel weer voor zijn deur om excuses aan te bieden. Er ontstaat zowaar een vrijpartij. Deze vrijage is een beetje dubbel. Wat heeft Antonietta zich erbij voorgesteld? Gaat het alleen om twee eenzame mensen die troost bij elkaar zoeken, of denkt Antoniette werkelijk dat ze Gabriele kan "genezen". Als dat laatste het geval is, slaat hij haar hoop meteen de bodem in. "Ik kan best met een vrouw vrijen, maar dat verandert niets". Misschien is er voor Gabriele inderdaad niets veranderd, maar voor Antonietta wel degelijk. Aan het eind van de film wijst ze het aanbod van haar man om een kleine Adolfo te maken resoluut van de hand en gaat zitten lezen in het boek dat ze van Gabriele heeft gehad. In de tweede foto van Antonietta zien we haar lezen bij het raam in de keuken, ze is niet meer de huissloof van de eerste foto.

    DATUM: 22 augustus 2013

    EIGEN WAARDERING: 7

    Una giornata particolare (1977) on IMDb


    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters