Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2013: Le passé (Asghar Farhadi)

    DE REGISSEUR

    Zie voor enkele opmerkingen over de regisseur de recensie van "A seperation" 2011.

    HET VERHAAL

    Ahmad komt naar Frankrijk om de scheiding van zijn vrouw Marie officieel te regelen. Sinds Ahmad met heimwee terug is gegaan naar Iran leven ze al gescheiden van tafel en bed, maar Marie heeft een nieuwe vriend (Samir) zodat de scheiding nu ook officieel geregeld moet worden.

    Het huishouden dat Ahmed aantreft kan het best vergeleken worden met een vulkaan die op uitbarsten staat. Tienerdochter Lucie ziet haar nieuwe vader in het geheel niet zitten. Fouad, het zoontje van Samir uit zijn eerste huwelijk, is volstrekt onhandelbaar.

    Beide zaken hebben te maken met de toestand van de eerste vrouw van Samir. Deze blijkt, na een mislukte zelfmoordpoging, al maanden in coma te liggen. Voor Fouad natuurlijk een trauma van de eerste orde, terwijl Lucie het ziet als een waarschuwingssignaal. Waarom heeft deze vrouw zelfmoord gepleegd, en welke rol heeft Samir hierin gespeeld?

    Het tweede deel van de film gaat met name in op deze laatste vragen, en bevat een aantal verrassende ontwikkelingen. Aan het eind van de film test Samir met behulp van het lievelingsparfum van zijn vrouw of er nog iets van bewustzijn aanwezig is. In de laatste beelden van de film zit hij hand in hand met zijn comateuze eerste vrouw.

    COMMENTAAR

    Door het overstelpende succes van "A seperation" waren de verwachtingen rondom de nieuwe film van Farhadi hoog gespannen. Het is altijd lastig om aan deze verwachtingen te voldoen. Toch vind ik dat dat goed gelukt is. De overeenkomsten tussen de films liggen natuurlijk voor de hand. In beide gevallen speelt een scheiding een prominente rol. In beide gevallen heeft de scheiding grote invloed op het leven van de kinderen. In beide gevallen speelt er naast de scheiding nog een "detective achtige" verhaallijn. In "A seperation" gaat dat over de miskraam van de huishoudelijke hulp, in "Le passé" gaat het over de zelfmoord van de eerste vrouw van Samir. Er zijn echter ook verschillen. In "A seperation" was de reden van de scheiding de wens van de vrouw om Iran te verlaten. In "Le passé" is de reden van de scheiding de wens van de man om naar Iran terug te keren. In "A seperation" is er geen nieuwe relatie in het spel, in "Le passé" nadrukkelijk wel.

    De titel van "Le passé" is goed gekozen. Beide partners dragen hun verleden met zich mee. De eerste helft gaat over het verleden van Marie (Berenice Bejo). Al in de eerste scene, de aankomst van Ahmad op het vliegveld, blijkt uit de manier waarop Marie hem opwacht dat het niet helemaal over is tussen die twee. Ook in latere scenes zijn er aanwijzingen die in die richting wijzen. Kijk naar de manier waarop Ahmad Gormeh Saabzi (een Iraans gerecht) voor Marie maakt (en haar daarna terecht wijst dat je Gormeh Saabzi niet met een vork eet). Dat Marie niet helemaal zeker van haar zaak is, blijkt volgens mij ook uit de wat gespannen manier waarop ze in de film de ene na de andere sigaret rookt (zie afbeelding). Rokende hoofdrolspelers mocht in de jaren '50 gebruikelijk zijn, nu is dat niet meer zo. Tenzij de regisseur er echt iets mee wil zeggen, wat hier volgens mij het geval is. Dat er nog steeds iets van een klik is, geldt in nog veel sterkere mate voor de verhouding tussen Ahmad en Lucie. Zo erg als ze Samir wantrouwt, zo groot is haar vertrouwen in Ahmad. Illustratief in dit verband is de scene waarin Ahmad, na zijn aankomt in de woning van Marie, een bepaald roffeltje op de deur van de kamer van Lucie geeft en zij onmiddellijk weet dat hij het is.

    De tweede helft van de film gaat over het verleden dat Samir met zich mee torst. Dit verleden bestaat vooral uit zijn eerste vrouw die in coma ligt. Deze tweede helft van de film heeft een duidelijk ander karakter dan de eerste helft. In plaats van de relatie tussen Samir en zijn eerste vrouw staat veel meer de vraag centraal wie / wat nu de directe aanleiding van haar zelfmoord is geweest. Zoals gezegd, levert dit een paar verrassende plotwendingen op waar ik nu verder niet op in zal gaan. Pas helemaal aan het eind van de film blijkt dat ook Samir nog niet helemaal een punt heeft gezet achter zijn eerste huwelijk. Hij probeert met behulp van de favoriete parfum van zijn vrouw te kijken of er nog iets van leven in zit (zag ik het goed dat er een traan uit de ogen van de vrouw rolt op het moment dat Samir met zijn geparfumeerde gezicht onder haar neus hangt?). In de slotscene zit hij, zoals gezegd, hand in hand aan haar bed.

    Zoals gezegd is "Le passé" een waardig opvolger van "A seperation". Zou ik echter moeten kiezen dan zou ik toch voor laatstgenoemde film kiezen. Dat heeft niets te maken met de hoofdrolspelers. Ook in "Le passé" doen deze uitstekend werk. Berenice Bejo (afbeelding 1, bekend van "The artist" (2011)) kreeg in Cannes hiervoor zelfs de prijs van de beste actrice. Tot de hoofdrolspelers reken ik ook de Belgische actrice Pauline Burlet (afbeelding 2), die tienerdochter Lucie speelt. Ook zij speelt een uitstekende rol, maar kan mij Sarina Fahradi (dochter van de regisseur), die de rol van dochter Termeh in "A seperation" speelt niet helemaal doen vergeten. Wat "Le passé" met name mist ten opzichte van "A seperation" zijn de buitenopnames met veel niet professionele acteurs, die zo'n goed beeld gaven van het dagelijks leven in Iran en laatstgenoemde film een documentaire achtige sfeer gaven.

    DATUM: 14 augustus 2013

    EIGEN WAARDERING: 8

    Le passé (2013) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters