Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2011: The Turin horse (Bela Tarr)

    DE REGISSEUR

    Zie het inleidende artikel op de Bela Tarr pagina.

    HET VERHAAL

    Op 3 januari 1889 is de filosoof Friedrich Nietzsche er in Turijn getuige van dat een paard op straat met de zweep er van langs krijgt. Hevig geëmotioneerd valt Nietzsche het paard om de hals. Het is het begin van zijn geestelijke ineenstorting die zal aanhouden tot zijn dood, tien jaar later. Dit is een algemeen bekend verhaal, maar weet iemand wat er met het paard gebeurde?

    Met deze vraag start de film "The Turin horse" (2011). De rest van de film geeft geen rechtstreeks antwoord op deze vraag. In plaats van een Italiaans paard zien we in de openingsscene een Hongaars paard, die een wat oudere man op een kar door de Hongaarse poesta trekt. De wind waait genadeloos over de vlakte, en zal daar de rest van de film ook niet meer mee ophouden. Ten slotte bereiken ze een huis, dat in de middle of nowhere ligt, en waar de man ontvangen wordt door zijn dochter.

    De rest van de film speelt zich af in dit huis. Gedurende 6 dagen zijn we getuigen van het dagelijks leven van de twee hoofdpersonen. Ze staan op, kleden zich aan, halen water uit de put, eten en gaan weer naar bed. Bij het aankleden wordt de vader, wiens rechterarm verlamd is, geholpen door zijn dochter. Het menu is elke dag hetzelfde, een in de schil gekookte aardappel die met de hand wordt gepeld en opgegeten. Na het eten gaan vader en dochter elk voor een eigen raam zitten, waaruit ze naar buiten kijken alsof ze naar de televisie aan het kijken zijn.

    Deze dagelijkse rituelen worden slechts twee keer in de film (van 146 minuten) onderbroken door bezoek. Eerst komt er een man langs die sterke drank komt halen die door de vader zelf gestookt wordt. Deze man  vertelt apocalyptische verhalen over de ondergang van het nabijgelegen dorp. Later in de film komt er een groep zigeuners langs, die de vader met veel misbaar wegjaagt.

    Na dit tweede bezoek begint het toch al eentonige en Spartaanse bestaan als een nachtkaart uit te gaan. Het paard eet al een paar dagen niet, en is duidelijk ziek. De waterput is leeg en tenslotte gaat het vuur in de over ook nog uit. Vader en dochter trekken weg uit het huis en we zien ze over de heuvel verdwijnen. Enige ogenblikken later komen ze echter weer terug. In de laatste scene zitten ze met z'n tweeën aan tafel bij het licht van de langzaam dovende lamp.

    HET COMMENTAAR

    Met "The Turin horse" sluit Tarr zijn oeuvre af. Een toepasselijker film is nauwelijks denkbaar. Hier loopt geen individu vast of een maatschappij, hier loopt de hele wereld vast. Apocalyptische verhalen uit de bewoonde wereld, de eeuwige storm buiten en binnen begeven zelfs de meest essentiële levensbehoeften als water en vuur/warmte het. Er wordt nog een poging ondernomen om het lot te ontvluchten, maar (al zullen we als kijker nooit weten wat de hoofdpersonen heeft doen terugkeren) blijkbaar is dat zinloos.

    Tarr heeft wel eens gezegd dat het nooit zijn bedoeling is geweest dat zijn films als een metafoor worden gezien. Wie zijn film echter begint met een verwijzing naar Nietzsche (de filosoof van "God is dood") en het langzaam uitdoven van de wereld in 6 dagen laat geschieden (als een soort tegenhanger van het scheppingsverhaal) maakt het voor zijn kijkers wel heel moeilijk om de film NIET als een metafoor te zien. Bij "God is dood" zullen veel filmliefhebbers onwillekeurig denken aan de "Zwijgen van God" trilogie die Ingmar Bergman tussen 1961 en 1963 maakte. Dit zwijgen was echter meer psychologisch. Het gaat bij Bergman om mensen die hun zekerheden kwijt raken zodra hun geloof in God wegvalt. De dood van God bij Tarr is veel meer fysiek. De wereld houdt er in deze film langzaam mee op.

    De film is gemaakt in de voor Tarr kenmerkende stijl. Zwart-wit fotografie en lange takes. De film duurt in totaal 146 minuten en bevat niet meer dan 30 takes, dat wil zeggen een gemiddelde van bijna 5 minuten per take. Waar eerdere Tarr-films al geen actiefilms waren is de actie in deze film wel erg minimalistisch. Voor een tijdje weet Tarr dat te compenseren door de beklemmende sfeer en de illusie dat er uiteindelijk toch wel wat zal gaan gebeuren. Na verloop van tijd heb je door dat de clou van deze film is dat er juist niets gaat gebeuren, en dan is het toch wel een erg lange zit. Zelfs voor de doorgewinterde filmliefhebber.

    DATUM: 19 december 2013

    EIGEN WAARDERING: 6

    A torinói ló (2011) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters