Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    Max Ophuls (1902 - 1957)

    Max Ophuls werd in 1902 geboren als Max Oppenheimer, zoon van een Duitse textielfabrikant. Door zijn Joodse achtergrond werd hij, net als veel van zijn generatiegenoten, gedwongen een zwervend bestaan te leiden. In 1933 verliet hij Nazi Duitsland en vestigde zich in Frankrijk. In 1938 werd ook Frankrijk te gevaarlijk en kwam hij via enkele omzwervingen in de Verenigde Staten terecht. Na de oorlog keerde hij in 1950 terug naar Frankrijk.

    Door al deze omzwervingen valt zijn carrière uiteen in verschillende periodes. Onderstaand een korte opsomming van deze perioden onder vermelding van de hoogtepunten (dat laatste is natuurlijk in zekere mate een kwestie van persoonlijke smaak).

    - Hoogtepunt van de Duitse periode is naar mijn mening "Liebelei" (1933)
    - In de eerste Franse periode maakte hij wel diverse films, een duidelijke topper valt hier niet in te ontdekken.
    - In de Verenigde Staten kost het Max Ophuls enige tijd om bekendheid te verwerven in de filmkringen aldaar. Zijn werk is dan ook geconcentreerd in de laatste jaren van zijn verblijf. Meest in het oog springende film is voor deze periode "Letter from an unknown woman" (1948)
    - Het artistieke hoogtepunt van zijn carrière vormen ongetwijfeld zijn laatste jaren in Frankrijk. In deze periode volgt het ene meesterwerk het andere op. Ik noem "La ronde" (1950), "Le plaisir" (1952), "Madame de ..." (1953) en last but not least "Lola Montes" (1955). Zijn laatste project "Les amants de Montparnasse" werd na zijn dood door Jacques Becker afgemaakt en in 1958 uitgebracht (1).

    De verschillende periodes in zijn carrière worden gemarkeerd door de verschillende landen waar hij verbleef. Qua stijl is er echter wel degelijk sprake van een eenheid. De stijl van Ophuls, waarvan we de eerste contouren reeds kunnen herkennen in "Liebelei", wordt gekenmerkt door vloeiende camerabewegingen. Hierdoor is hij in staat met lange shots te werken, zonder dat he een statische indruk maakt.

    De verhalen die het onderwerp van zijn films vormen, zijn meestal niet gecompliceerd of diepgravend. Wel valt op dat deze verhalen veelal gesitueerd zijn in de tweede helft van de 19e eeuw en zich vaak afspelen in Wenen. Het is de wereld van de  oude adel en de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie. Een wereld die met de eerste Wereldoorlog definitief ten grave is gedragen. Misschien is het mede daarom wel passend om in dit jaar (2014), waarin er zoveel aandacht is voor de herdenking van WO I, ook Max Ophuls te eren met een eigen pagina op deze filmwebsite.  

    De (film)wereld van Max Ophuls vertoont ook grote gelijkenis met de wereld die Luchino Visconti in de tweede helft van zijn carrière (na zijn neo-realistische films) portretteerde. Denk bijvoorbeeld aan "Il Gattopardo" (1963). Het loont dan ook de moeite beide regisseurs met elkaar te vergelijken. Visconti schetst een wereld die op zijn laatste benen loopt, een wereld in verval met alle decadentie die daar bij hoort. Bij Ophuls is de oude wereld echter nog volledig intact, met alle adellijke en militaire erecodes die daarbij horen. Dat Ophuls de oude wereld in haar volle glorie schetst, wil echter niet zeggen dat hij er niet met enige ironische relativering naar kan kijken. Ook deze komische noot, die soms wat aan Lubtisch doet denken, onderscheid Ophuls van Visconti. Waar de films van laatstgenoemde aan zware opera's doen denken, hebben de films van Ophuls meer wat weg van het lichtere Operette-genre.

    (1) Iets vergelijkbaars gebeurde met het Project "AI" van Stanley Kubrick. Dit werd na zijn dood door Steven Spielberg afgemaakt en in 2001 uitgebracht.

    DATUM: 9 juli 2014

    Filmposters