Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2014: Corn island (George Ovashvili) (Georgië)

    DE REGISSEUR

    George Ovashvili (1963) heeft tot nog toe 2 lange films gemaakt. Zijn debuut "De andere oever" (2009) en "Corn Island" (2014). Beide films spelen tegen de achtergrond van het conflict tussen Georgië en de afgescheiden provincie Abchazië.

    Enige opmerkingen over de historie van de Georgische film worden gemaakt in de recensie van "In bloom" (Nana Ekvtimishvili, 2013). 

    HET VERHAAL

    In de zomer ontstaan in de Inguri rivier een soort van zandbanken die zeer vruchtbaar zijn. De lokale boeren zijn er als de kippen bij om zo'n zandbank in bezit te nemen en er mais op te kweken. Uiteraard dient de mais wel geoogst te worden voor de rivier, met het invallen van de winter, het eiland weer in bezit neemt.

    De hoofdrolspeler (in de film consequent als Opa aangeduid) is zo'n lokale boer. Hij klaart de klus samen met zijn kleindochter. Een complicerende factor is dat de rivier de Inguri precies op de grens tussen Georgië en Abchazië ligt. Regelmatig komen dan ook bootjes met militairen van diverse pluimage langsvaren. Opa knikt ze allemaal vriendelijk toe en wil vooral buiten dit militaire conflict blijven. Helaas lukt hem dat niet helemaal. Een andere complicerende factor is het feit dat niet alleen de mais, maar ook zijn kleindochter (op)groeit. De langsvarende militairen ontgaat dat allerminst.

    COMMENTAAR

    We zien een oude man op een zandbank afpeddelen. Hij gaat aan land en pakt met zijn hand een kluit aarde vast. Hij ruikt eraan en proeft er zelfs van, het lijkt wel een wijnproeverij. Uiteindelijk knikt hij goedkeurend. In de volgende scene komt hij weer aan peddelen, dit keer met een paar houten palen in zijn boot. Hij markeert er de omvang van een nog te bouwen schuur mee op het eiland. De derde keer zit zijn kleindochter in de boot en bouwen de twee verder aan de schuur.

    De film is dan al een tijdje aan de gang, en er is nog geen woord gesproken. Het is duidelijk dat dit geen actiefilm wordt. Het samen bouwen van de schuur en de primitieve landbouwmethodes die gebruikt worden doen als vanzelf denken aan de levenswijze van de Amish, zoals geportretteerd in de film "Witness" (Peter Weir, 1985). Ook de pogingen van de oude man om zich te onttrekken aan het geweld van de samenleving, passen binnen dit beeld. Je krijgt bijna het gevoel dat de primitieve manier waarop in deze film mais wordt verbouwd, symbool staat voor de overgang van de jagers-samenleving naar de landbouw-samenleving. Dat de militairen, die met grote regelmaat in hun bootjes voorbij scheuren, hierbij symbool staan voor de jagers leidt geen twijfel. Ze zijn namelijk allemaal op zoek naar een gewonde soldaat, sommigen om hun vriend te redden anderen om de klus definitief af te maken.

    Het langzame tempo van de film en de idylle van de oude boer die in harmonie leeft met de natuur om hem heen is echter slechts schijn. In slaap gewiegd door het relaxte tempo van de film komt het eind des te meer als een schok. In dit overdonderende einde blijkt de mens misschien wel in harmonie met de natuur te leven, maar de natuur niet altijd in harmonie met de mens. Uiteindelijk wordt ook het mais duur betaald. In de slotbeelden zien we een andere man op de zandbank afpeddelen. Ook hij ruikt kritisch aan de aarde. Een nieuw seizoen staat voor de deur.

    De cyclus van in slaap wiegen en overdonderen doet zich twee maal voor in deze voor. In het tweede geval gaat het eigenlijk meer om een cyclus van irriteren en overdonderen, dus ik denk niet dat dit bewust in de film is ingebouwd. Het tweede geval betreft het thema van de "coming of age" van de kleindochter. Dit thema begon mij op een gegeven moment nogal tegen te staan, door de clichématige en overtrokken manier waarop het in beeld gebracht werd. Denk daarbij aan de eerste menstruatie (clichématig) of het bijna letterlijk aan de wilgen hangen van de pop die minder dan een maand geleden nog haar onafscheidelijke metgezel was (overtrokken). Maar dan komt de scene waarin de kleindochter (gedreven door nieuwsgierigheid omtrent haar lichaam) een nachtelijk bad gaat nemen in de rivier, en daarbij gestoord wordt door de gewonde soldaat. De spanning spat opeens van het doek af. Door de inmiddels manshoge maisplanten moet je onmiddellijk denken aan "Onibaba" (Kaneto Shindo, 1964).

    Na "In bloom" is "Corn Island" de tweede Georgische film die ik zie in ongeveer een jaar tijd. Wat mij opviel is de grote rol die grootouders hebben in de opvoeding van hun kleinkinderen. Deze rol kan zowel groot zijn omdat de ouders zijn overleden ("Corn Island") of er niets van bakken ("In bloom"). Zou dat altijd zo geweest zijn in Georgië of is er iets mis met de generatie die nog pubers waren toen de Sovjet Unie uiteen viel? 

    DATUM: 21 april 2015

    EIGEN WAARDERING: 7

    Simindis kundzuli (2014) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters