Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2012: The cabin in the woods (Drew Goddard)

    DE REGISSEUR

    Drew Goddard (1975) begon zijn carrière in het schrijversteam van de televisieserie "Buffy, the vampire slayer". Inmiddels werkt hij ook in de filmwereld, maar toch vooral als schrijver. Alleen bij "The cabin in the Woods" nam hij tot nog toe de regisseursrol op zich.

    HET VERHAAL

    DEZE SAMENVATTING BEVAT SPOILERS

    Een groep van 5 studenten brengt het weekend door in een hut in de bossen. Reeds de eerste avond ontdekken ze een kelder met allerlei rommel, waarin ze wat grasduinen.

    Wat ze niet weten is dat onder de hut een laboratorium zit, van waaruit de gebeurtenissen in de hut gestuurd worden. Zo bepaalt het object dat ze in de rommelkelder selecteren, de "plaag" die vanuit het laboratorium op hen wordt afgestuurd. Zo heeft het lezen in een oud dagboek tot gevolg dat een familie zombies op de studenten wordt afgestuurd. 

    Een aantal studenten legt al snel het loodje, maar er blijven er twee over. Deze ontdekken de lift naar het laboratorium en draaien daar de rollen om. Ze slagen er in om alle andere "plagen" die in voorraad zijn op het laboratoriumpersoneel af te sturen. Er ontstaat een waar bloedbad.

    Aan het eind van de film komen de overlevende studenten erachter dat het hele circus is opgezet als een soort offerritueel voor de Goden. Als dit offerritueel niet volgens de regels van de kunst wordt afgerond, zal de wereld vergaan. De regels van de kunst houden in dit geval in dat alleen het deugdzame meisje (de maagd) mag overleven. Om de wereld te redden zal zij dus haar mede-overlevende zelf om moeten brengen. Aangezien zij dit weigert zijn we aan het eind van de film getuigen van het afbrokkelen van de wereld.

    COMMENTAAR

    De tijd rondom Halloween is het spitsuur voor horrorfilms op de televisie. Horrorfilms kunnen worden onderscheiden in twee categorieën.

    - Er zijn films waarin je weinig tot niets ziet. De verbeelding moet het werk doen. De films van Jacques Tourneur, waaronder "Cat people" (1942), vallen in deze categorie. 
    - Aan de andere kant zijn er de horror films waarin je alles ziet. De plassen bloed kunnen niet groot genoeg zijn. Films als "The Texas chain saw massacre (1974, Tobe Hooper) en "Friday the 13th" (1980, Cunningham) vallen in deze categorie.

    "The cabin in the wood" behoort tot de 2e categorie. Een categorie waarvan ik niet een groot liefhebber, en als gevolg daarvan ook geen echte kenner ben. Dat is voor het waarderen van deze film een handicap, want de film "speelt" met het genre. Er zijn allerlei verwijzingen naar andere films in verborgen. Verwijzingen die mij voor een groot deel ontgaan zullen zijn. Laat ik een paar voorbeelden noemen die ik wel heb opgepikt.

    - In de categorie filmcitaten zitten een paar duidelijke verwijzingen naar "The shining" (1980, Kubrick). Dit geldt zowel voor de rit naar de cabin toe (van bovenaf gefilmd, net als de rit naar het Overlook hotel) als de scene waarin het bloed uit de liften spuit. 
    - In de categorie genre clichés kan worden gewezen op de samenstelling van de groep studenten. Alle typen studenten zijn vertegenwoordigd. In afbeelding 1 zijn dit van links naar rechts: de sporter, de serieuze student, de party animal ("de hoer" in de mythische termen van het offerritueel), de nerd en het nette meisje ("de maagd" in de mythische termen van het offerritueel). Dit principe waarin een aantal mensen zitten opgesloten in een beperkte ruimte, en waarin elk individu staat voor een bepaalde groep, is niet nieuw. We komen het al tegen in "The old dark house" (1932, James Whale), waarin elke persoon staat voor een klasse uit de Engelse maatschappij. Ook de volgorde waarin de slachtoffers vallen kan als genre cliché getypeerd worden. Horror films hebben nooit veel op gehad met meisjes met een eigen sexuele belangstelling, en wat dat betreft is het niet verrassend dat de party animal het eerste slachtoffer is. Hoe luguber en smerig horror films qua visuele vormgeving ook kunnen zijn, de moraal van het verhaal is meestal zeer conservatief en netjes. Wat betreft pedagogische boodschap zou men horror films  in het verlengde kunnen zien van sprookjes. Sprookjes zijn er voor de kinderen, horrorfilms zijn er voor de tieners, de boodschap is echter in beide gevallen dat het met stoute meisjes slecht afloopt. Zie in dit verband ook de roodkapje verfilming van Neil Jordan ("The company of wolves", 1984).

    Het opsommen van de genre-clichés en het verwijzen naar enkele bekende horror films blijft nog redelijk aan de buitenkant. De film stelt echter ook de meer principiële vraag: "Waarom kijken wij naar horror?". Waarom vinden we het leuk anderen in enge situaties te zien belanden? Waarom vinden we het leuk zelf enge situaties op te zoeken, en stappen bijvoorbeeld in een achtbaan? Hoewel de film deze vragen niet beantwoord, worden ze wel aan de orde gesteld. Het laboratorium / de control room maakt de film tot een soort "Truman show" (1998, Peter Weir) van de horror, en benadrukt het voyeuristische aspect. Het personeel van de control room is zeer opgewonden over wat zich in de cabin afspeelt en sluit driftig weddenschappen af over de plaag die de studenten straks in de kelder zullen gaan "kiezen" (zie afbeelding 2, de weddenschappen worden op het white board bijgehouden).

    Niet alleen het personeel in de veiligheid (denken ze dan nog) van de control-room verkneukelt zich, ook de studenten zelf worden onweerstaanbaar aangetrokken tot de duisternis. In een montage aan het begin van de film wordt heen en weer geschakeld tussen de cabin en de control room. In beide ruimtes hebben ze er zin in "Let's party" klinkt het eensgezind. In de cabin spelen de studenten een spelletje waarbij de verliezer een opdracht moet uitvoeren. De eerste verliezer is de party animal, en zij moet de enge wolfskop aan de muur zoenen. Zij doet dit zeer overtuigend (afbeelding 3).

    Waar in de "Truman show" commerciële motieven aan de hele show ten grondslag liggen, ontbreken deze in "The cabin in the woods" Aan het eind van de film blijkt de essentie van het hele gebeuren een offerritueel aan de Goden te zijn. Daarmee mengt ultra moderne techniek zich met oeroude mystiek. Je zou het een dubbele bodem kunnen noemen, ik noem het liever inconsequent. Het "let's party" en de geestdrift waarmee weddenschappen worden afgesloten past in mijn beleving in elk geval niet bij mensen die blijkbaar bezig zijn een ritueel te regisseren waar het voortbestaan van de wereld van af hangt.    

    DATUM: 19 november 2015

    EIGEN WAARDERING: 6 

    The Cabin in the Woods (2012) on IMDb


    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters