Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2016: Les premiers, les derniers (Bouli Lanners) (België, Franstalig)

    DE REGISSEUR

    Philippe (Bouli) Lanners (1965) begon als klusjesman, maar kwam via cabaretgroep "Les Snuis" in het acteerwerk terecht. Eén van zijn eerste rollen was in "Toto le heros" (1991, Jaco van Dormael). Inmiddels heeft hij met "Ultranova" (2005), "Eldorado" (2008), "Les géants" (2011) en "Les premiers, les derniers" (2016) ook als regisseur vier speelfilms op zijn naam staan.

    HET VERHAAL

    Twee premie-jagers zijn op zoek naar de gestolen mobiel van een gangsterbaas. Deze mobiel bevat gevoelige informatie. Op hun zoektocht kruisen zij het pad van een kruimeldief en zijn geliefde.

    COMMENTAAR

     "Les premiers, les derniers" heeft alle stijlkenmerken van een Western. Daar komt nog bij dat het verhaal wel enige verwantschap vertoont met "No country for old men" (2007, Joel & Ethan Coen). Een gelegenheidsdief komt toevallig in het bezit van de verkeerde buit (in dit geval het mobieltje van de gangsterbaas) en krijgt als gevolg daarvan iemand achter zich aan. In beide gevallen wordt de achtervolging vergemakkelijkt doordat de buit signalen uitzendt (bij "No country for old man" zat er een zendertje verborgen tussen het geld).

    Gilou (Bouli Lanners) en Cochise (Albert Dupontel), de premiejagers op leeftijd in "Les premiers, les derniers",  zijn echter in geen enkel opzicht te vergelijken met de meedogenloze en gestoorde hitman Anton Chigurh (Javier Bardem) uit "No country for old men". Bovendien, en dit verschil is net zo wezenlijk, "this is not America". Dit is Noord Frankrijk, een regio die ergens in de overgang van industriële - naar diensteneconomie de boot gemist heeft.

    Over de troosteloosheid van Noord Frankrijk zijn meer films gemaakt. Eén van de beste vind ik nog altijd "Ca commence aujourd'hui" (1999, Bertrand Tavenier), waarin dorpsonderwijzer Philippe Torreton (Daniel Lefebvre) zich zorgen maakt over de thuissituatie van veel van zijn leerlingen. "Les premiers, les derniers" is veel metafysischer (vager, zweveriger zo men wil) dan "Ca commence ...". Eigenlijk zijn alle personages in de film zoekende. Dat geldt niet alleen voor de kruimeldief en zijn verwarde geliefde, maar ook voor de premiejagers (wiens effectiviteit hier niet echt door bevorderd wordt).

    Het leidt tot een aantal prachtige beelden. Zo zien we in het begin van de film het eindeloze vlakke landschap doorsneden worden door een viaduct (afbeelding 1). Waar dit viaduct ooit dienst voor deed is onduidelijk (het lijkt wel een soort monorail), dat het viaduct reeds lang geleden in onbruik is geraakt is echter des te duidelijker. Als de camera inzoomed op dit viaduct zien we dat het door de kruimeldief en zijn vriendin wordt gebruikt als een (nogal ongemakkelijk) voetpad. Een ander beeld dat mij bijbleef tot lang na de film was het bezoek dat de premiejagers brachten aan een verlaten loods. Plotseling verschijnt er een edelhert met een majestueus gewei midden in de loods. Een symbool van de natuur die langzaam de verlaten industrieterreinen herovert, maar ook een symbool van kracht en vitaliteit, kenmerken die de premiejagers van middelbare leeftijd langzaam door hun vingers voelen glippen. Zo zijn er meer mooie beelden aan te wijzen, maar kijkend naar de film bekruipt je langzaamaan toch ook wel het gevoel dat de fragiele kapstok van het verhaaltje wel erg doorbuigt onder de overdaad aan symboliek die er aan wordt opgehangen.

    Er is nog iets dat aan de ene kant de film tot ere strekt, maar aan de andere kant een teken aan de wand is. De premiejagers mogen zelf dan van middelbare leeftijd zijn, in de film krijgen ze te maken met een bejaarde hoteleigenaar en een zo mogelijk nog meer bejaarde begrafenisondernemer (afbeelding 2). Noord Frankrijk lijkt wat dat betreft "a country for old men only" te zijn. De bejaarde hoteleigenaar is een mooie rol van Micheal Lonsdale (85), de begrafenisondernemer is een zo mogelijk nog  mooiere rol van Max von Sydow (87). Max van Sydow, de Bergman acteur die al schitterde in "Het zevende zegel" (1957).

    Op zich is het mooi als de bijrollen zo goed bezet zijn. Als de bijrol-acteurs echter de sterren van de film worden is dat een teken aan de wand.

    DATUM: 27 augustus 2016

    EIGEN WAARDERING: 6

    Les premiers les derniers (2016) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters