Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2017: Detroit (Kathryn Bigelow)

    DE REGISSEUR

    Kathryn Bigelow (1951) is één van de weinige vrouwlijke regisseurs. Ze begon haar carrière in het actiegenre ("Near dark" (1987) en "Point break" (1991)).  Sinds 2008 maakt ze vooral op historische feiten gebaseerde drama's zoals: "The hurt locker" (2008) over een soldaat in Irak die bij de explosieven opruimingsdienst werkt, "Zero dark thirty" (2012) over de jacht op Osama bin Laden en "Detroit" (2017) over de rassenrellen in de gelijknamige stad in 1967. Voor al haar historische films werd het scenario geschreven door onderzoeksjournalist Mark Boal. Voor "The hurt locker" ontving Bigelow als eerste (en tot nu toe enige) vrouwlijke regisseur een Oscar voor de beste regie.

    HET VERHAAL

    Het verhaal speelt tijdens de rassenrellen in Detroit in juli 1967. Deze rellen maakten onderdeel uit van rellen die op diverse plaatsen uitbraken tijdens de "long hot summer of 1967", Meer specifiek gaat de film in op wat in de nacht van 23 op 24 juli gebeurde in het Algiers motel. De politie heeft een schot gehoord vanuit dit motel en vermoedt een scherpschutter. Zij drijven alle gasten (voornamelijk zwarte mannen, maar ook 2 blanke meisjes) bijeen (afbeelding 1) en starten de zoektocht naar de scherpschutter en zijn geweer. Aangezien er geen scherpschutter en geen geweer was, blijft deze zoektocht vruchteloos. Dit verhindert de politie niet om de hotelgasten onder steeds grotere druk te zetten om een bekentenis / verklaring af te dwingen. Hierbij wordt geen middel onbeproefd gelaten.

    COMMENTAAR

    Bij racisme in de VS denken we meestal aan het Zuiden, bijvoorveeld aan een film als "Mississippi burning" (1988, Alan Parker). Het verrassende van "Detroit" is dat hier een film over rassendiscriminatie gesitueerd wordt in het Noorden. Nota bene in  Detroit / Motown, de stad die zwarte (musici) ook volop kansen lijkt te bieden. In een korte animatie aan het begin van de film (geïllustreerd met mooie schilderijen van Jacob Lawrence) wordt kort uitgelegd hoe het allemaal zo gekomen is. Oorspronkelijk waren de discriminatie en de arbeidsomstandigheden op de plantages in het Zuiden inderdaad slechter dan in het Noorden. Er ontstond dan ook een trek van zwarte Amerikanen naar de fabrieken in het Noorden. Toen in de 'jaren '50 de witte middenklasse vanuit de stad naar de suburbs trokken ontstonden er zwarte getto's, die ook in het Noorden een bron van raciale spanning werden.

    "Detroit" gaat niet alleen over rassendiscriminatie in het Noorden maar meer specifiek ook over racisme bij de politie. Wat dat betreft is het onderwerp van de film zonder meer actueel want met enige regelmaat vinden er incidenten plaats die er op lijken te wijzen dat de politie in de VS tegen zwarten eerder tot geweld overgaat dan tegeover blanken die van vergelijkbare misdrijven verdacht worden.

    Desondanks zijn de recensies van "Detroit" wisselend. Zo scoort de film in de NRC 3 sterren, terwijl "Mother !" (2017, Aranofsky), dat omstreeks dezelfde tijd in première ging, maar liefst 5 sterren scoorde. Gezien mijn eigen waardering voor "Mother !" kwam ik tot de conclusie dat de sterren uit het NRC niet alles zeggen, en besloot "Detroit" toch een kans te geven. Terecht!

    Uit de recensies zijn twee kritiekpunten op "Detroit" te destilleren.

    In de eerste plaats de kritiek dat het zwarte verhaal door een witte regisseur verteld wordt. Eerlijk gezegd vind ik dit een non-discussie. Mag een film over de Holocaust alleen door een Joodse regisseur gemaakt worden? Sommige recensies zijn in zoverre genaunceerder dat de kritiek zich niet specifiek op de regisseur richt maar dat de steen des aanstoods veel meer is dat het hele creatieve team (regisseur, scenario schrijver, cameraman maar exclusief de acteurs) blank is. Het principiële punt komt daarmee echter niet anders te liggen.

    Interessanter is het verwijt dat Bigelow geen goede mix tussen fact en fiction heeft weten te vinden. De feiten zouden overheersen en de film zou daarmee teveel op een documentaire zijn gaan lijken. Grappig genoeg spreken dit soort recensies zichzelf soms tegen. In dezelfde recensie krijgt de regisseur het namelijk om haar oren dat ze de misdragingen die in werkelijkheid door meerdere agentsen zijn begaan in de film heeft samengebald in één "bad cop" (agent Krauss gespeeld door Will Poulter). 

    Naar mijn mening heeft Kathryn Bigelow een uitstekende mix tussen fact en fiction gevonden. Door de rellen in Detroit niet in zijn geheel te behandelen, maar in te zoomen op de gebeurtenissen in het Algiers motel wordt de film zonder meer spannender. Doordat sommige leden van de soulgroep "The Dramatics" onder de gasten van het Algiers hotel waren weet Bigelow ook nog een vleug Motown in haar film te verwerken. Een vleug waardoor de soundtrack bij tijd en wijle niet onderddoet voor die van "Baby driver" (2017, Edgar Wright). 

    "Detroit" is overigens niet alleen een film over racisme maar ook over sadisme en machtswellust. Het is overduidelijk dat agent Krauss er van geniet zijn slachtoffers te terroriseren, gesterkt als hij zich voelt door het feit dat voor een rechter het woord van een agent toch altijd zwaarder zal wegen dan dat van een (zwarte) burger. Het is misschien wel niet toevallig dat de sadistische "groogs" van Alex in "A clockwork orange" (1971, Stanley Kubrick) uiteindelijk bij de politie terechtkomen.

    DATUM: 1 oktober 2017

    EIGEN WAARDERING: 8 

    Detroit (2017) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters