Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2017: Mother ! (Darran Aronofsky)

    DE REGISSEUR

    In het oeuvre van Darran Aronofsky (1969) zijn twee typen films te onderscheiden. 

    Enerzijds de wat meer kleinschalige psychologische drama's. Deze draaien vaak om een obsessie van de hoofdpersoon. Zo is in "Pi" (1998) een wiskundige geobsedeerd met het vinden van een magisch getal. "Requiem for a dream" (2000) gaat over verslaving, wat je de ultieme obsessie zou kunnen noemen. In "The wrestler" (2008) probeert de hoofdpersoon tegen beter weten in zich vast te klampen aan zijn (afnemende) succes. In "Black swan" (2010) gaat een prima ballerina de concurrentie aan met haar "tegendanseres".

    Tussen deze psychologische drama's door maakte Aronofsky ook een paar grootschalige science fiction films met een apocalyptische tendens, namelijk: "The fountain" (2006) en "Noah" (2014). 

    Het oeuvre van Aronofsky lijkt wat dit betreft wel een beetje op dat van David Lean. Het oeuvre van Lean bestaat immers ook uit kleinschalige films enerzijds (vaak Dickens verfilmingen) en grote epics anderzijds.  Overigens wisselde Lean deze films niet af,  maar maakte hij eerst alleen maar kleinschalige films en later alleen maar epics.  

    In "Mother !" (2017) komen beide elementen uit het oeuvre van Aronofsky samen.

    Over het algemeen worden de psychologische drama's van Aronofsky beter gewaardeerd dan zijn science fiction projecten. 

    HET VERHAAL

    Een echtpaar woont in een afgelegen landhuis. De vrouw (Jennifer Lawrence) heeft het huis (dat door brand verwoest was) in de afgelopen tijd opgeknapt, de man (een bekende dichter, gespeeld door Javier Bardem) kampt met een writers block.

    De rust in het huis wordt verstoord als fans van de man arriveren (waar komen ze opeens vandaan?), die vervolgens mogen blijven logeren (het huis is immers afgelegen). Het loopt totaal uit de hand als de fans steeds talrijker maar ook steeds geweldadiger worden.

    COMMENTAAR

    "Mother !" is een film waarin de regisseur een paar schijnbewegingen maakt. Dat begint al met de poster, die verdacht veel lijkt op op de poster van "Rosemary's baby" (1968, Roman Polanski) (zie posters linksboven). Kijken we naar de inhoud van het verhaal dan doet de combinatie van een verlaten huis en een schrijver (in dit geval dichter) met een writers block iedere filmliefhebber natuurlijk meteen denken aan "The shining" (1980, Stanley Kubrick). Als de dichter uiteindelijk bevallen is van zijn gedicht en dit wil gaan voorlezen aan zijn vrouw had ik bijna iets verwacht in de trant van "All work and no play makes Jack a dull boy".

    Maar nee, het verhaal gaat een andere kant uit, en uiteindelijk heeft het thema van de film wel wat weg van "The wrestler" (2008, Aronofsky). De dichter laat zijn fans niet logeren omdat zijn huis zo afgelegen is, hij laat ze logeren omdat hij verslaafd is aan het nemen van een warm bad in hun bewondering. Aan deze verslaving offert hij zijn gezinsleven rucksichtlos op. 

    Daarmee lijkt "Mother !" te behoren tot de psychologische drama's in het oeuvre van Aronofsky. Een drama dat mooi in beeld wordt gebracht door veel close up shots en weinig establishing- of overwiew shots. Als kijker voel je je daardoor net zo overvallen door al die wildvreemden die in het huis rondlopen als de vrouw des huizes. De voortdurende shock waarin de vrouw des huizes lijkt te verkeren (afbeelding 1) maakt het spelen van deze rol er echter niet makkelijker op. Jennifer Lawrence, die in bijvoorbeeld "Winter's bone" (2010, Debra Granik) nog zo goed op voor de dag kwam, overtuigt dan ook niet en valt tegenover de altijd op dreef zijnde Javier Bardem een beetje door de mand.

    Tegen het einde van de film lopen de zaken echter compleet uit de hand en krijgt de film alsnog een apocalyptische dimensie. Voortekenen hiervoor waren wellicht dat de regisseur de titel van de film van een uitroepteken had voorzien (je neemt je eigen film dan wel erg serieus) en de personages geen naam geeft maar slechts aanduidt naar hun rol (zoals "moeder", "hij", "man" en "vrouw"). Deze aanpak, die Friedrich Murnau ook in "Sunrise" (1927) heeft toegepast, suggereert een mate van onpersoonlijkheid en generalisatie die boven het psychologische drama uitstijgt.

    Wat hier ook van zij de gewelduitbarsting die op ongeveer 3/4 van de film plaatsvindt is niet alleen schokkend, maar kwam voor mij ook als een donderslag bij heldere hemel. Voor het langzaam opbouwen van een sinistere sfeer zou Aronofsky eens bij "Werckmeister Harmoniak" (2000, Bela Tarr) te raden moeten gaan. 

    Wat zich na de geweldsuitbarsting in het laatste kwart van de film afspeelt is niet te volgen en grenst aan het lachwekkende. Ik bedoel dit letterlijk, want in de bioscoop ontstond daadwerkelijk iets van een lacherige sfeer. Ongetwijfeld niet de bedoeling van de regisseur, die met "Mother !" allesbehalve een komedie beoogde te maken.

    DATUM: 1 oktober 2017

    EIGEN WAARDERING: 4

    Mother! (2017) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters