Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2017: The beguiled (Sofia Coppola)

    DE REGISSEUR

    Sofia Coppola (1971), dochter van regisseur Francis Ford Coppola, maakte al op jonge leeftijd haar filmdebuut. Zij verscheen namelijk als baby in "The godfather" (1972, Francis Ford Coppola). Na een korte film in 1998 maakte zij haar regisseursdebuut een jaar later met "The virgin suicides". Na het succesvolle "Lost in translation" (2003) verschenen een aantal mindere films. In 2017 maakte zij een remake van "The beguiled" (1971, Don Siegel) en won daarmee de prijs voor beste regisseur op het filmfestival van Cannes.

    HET VERHAAL

    Het verhaal speelt zich af tijdens de Amerikaanse burgeroorlog (1861 - 1865). John McBurney (Colin Farrell), een soldaat van de Noordelijke Unionisten, is gewond geraakt in vijandelijk gebied. Hij wordt gevonden door een leerling van een meisjesschool, en daarna in deze meisjesschool verpleegd. De aanwezigheid van een man zorgt voor de nodige opschudding en opwinding in deze school.  Om niet uitgeleverd te worden aan de vijandelijke Zuidelijke "Confederates" gooit John al zijn charmes in de strijd. Hij begint de meisjes ook tegen elkaar uit te spelen. De jaloezie die hij daarmee opwekt keert zich uiteindelijk tegen hem. De meisjes nemen op een verschrikkelijke manier wraak.

    COMMENTAAR

    De essentie van het "The beguiled" is naar mijn mening de wederzijds manipulatie / gebruik van omstandigheden / misbruik van omstandigheden (doorhalen wat je niet van toepasisng vindt) die plaatsvindt.

    Aan de ene kant manipuleert de gewonde soldaat McBurney de vrouwen. Hij probeert meerdere vrouwen de indruk te geven dat zij zijn favoriet zijn. Niet zo netjes, maar aan de andere kant verkeert hij als gewonde soldaat in een vijandelijke omgeving in een kwetsbare positie.

    Aan de andere kant maken meerdere vrouwen graag gebruik van het feit dat er een man in een hun midden is die geen kant op kan. Dat gebeurt al tijdens het wassen op het moment dat John McBurney nog ernstig gewond is (afbeelding 1) maar gaat door als McBurney voldoende hersteld is om aan de dinertafel te verschijnen (alle vrouwen hebben zich opgedofd alsof ze naar een gala gaan, noot 1) en als hij voldoende hersteld is om in de tuin te werken (de manier waarop de vrouwen hem aangapen heeft wel wat weg van de "sexy gardener" reclame voor een Diet coke).

    In heel veel recensies lees ik terug dat waar in de 1971 versie van Siegel het mannelijk perspectief centraal staat, de 2017 versie van Coppola veel meer uitgaat van het perspectief van de vrouwen. De film van Coppola zou daardoor vrouwvriendelijker zijn. De opmerking over de verschuiving van perspectief is zonder meer waar (in 1971 wordt het verhaal verteld door de ogen van John McBurney alias Clint Eastwood), maar hoe staat het met de vrouwvriendelijkheid van de film? Op dit punt ben ik het maar ten dele met de andere recensenten eens (noot 2).

    Sofia Coppola brengt naar mijn mening de vrouwen niet met meer diepgang in beeld. Verschillende vrouwen willen verschillende dingen van McBurney. Directrice Miss Martha verlangt naar aanspraak, lerares Edwina smacht naar romantiek en teenager Alicia is vooral nieuwgierig naar sex. Dit was in de 1971 versie van Siegel echt(er) niet anders.

    Wat wel anders is, is de manier waarop Coppola de vrouwen als groep portretteert. De vrouwen zitten opgesloten in het huis terwijl het wereldgebeuren langstrekt (afbeelding 2). In de verte zien zij af en toe een rookpluim opstijgen als herinnering aan het feit dat het toch echt oorlog is. Binnen in het huis houden ze zich bezig met het leren van Franse woordjes en musiceren, als een soort circusdieren die worden getraind om mooi te zijn en pootje te geven. Terugkerend naar de scene waarin McBurney in de tuin werkt, opvallend in deze scene is ook de onhandige manier waarop de meisjes in hun smetteloos witte jurken staan te "schoffelen". Deze smetteloos witte jurken doen denken aan "Picnic at hanging rock" (1975, Peter Weir), ook een film over meisjes in de pubertijd op een strenge kostschool. Ter vergelijking zijn afbeeldingen opgenomen uit "The beguiled" (afbeelding 3a) en "Picnic at hanging rock" (afbeelding 3b).

    Ten opzichte van de 1971 verfilming ontbreekt in de kostschool de zwarte huishoudster / slavin Hallie. Dit is Sofia Coppola op veel kritiek komen te staan. Was de afschaffing van de slavernij niet de voornaamste aanleiding tot de Amerikaanse burgeroorlog? Als verdediging voerde Coppola aan dat ze een zo belangrijk thema als (de afschaffing van) de slavernij niet in een bijrol wilde wegstoppen. Voor beide opvattingen valt wat te zeggen.      

    Noot 1: In de recensie van de 1971 versie verwijs ik naar "Barry Lyndon" (1975, Stanley Kubrick).  Deze verwijzing had toen inhoudelijke redenen. Ook Barry Lyndon is een personage dat vrouwen manipuleert, al heeft hij hiervoor een aanzienlijklijk minder goed excuus  dan John McBurney. In het kader van de versie van Sofia Coppola verdient de overeenkomst qua vormgeving de aandacht. In beide films worden met kaarslicht verlichte ruimtes bijzonder mooi in beeld gebracht.

    Noot 2: Wat mij overigens bij dit soort commentaar opvalt is dat regelmatig wordt beweerd dat een vrouwelijke regisseur vrouwelijke personages beter begrijpt (en dus met meer diepgang kan portretteren), maar dat de omgekeerde opmerking (dat een mannelijke regisseur mannelijke personages beter begrijpt) zelden wordt gemaakt.

     

     

    DATUM: 15 september 2017

    EIGEN WAARDERING: 8

    The Beguiled (2017) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters