Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1968: Het uur van de wolf (Ingmar Bergman)

    DE REGISSEUR

    Voor een inleiding op het werk van Ingmar Bergman, zie het openingsartikel van de aan hem gewijde pagina.

    HET VERHAAL

    De schilder Johan Borg heeft de eenzaamheid van een eiland opgezocht om rustig te kunnen werken. Van rustig werken komt echter niet veel. Hij lijdt aan slapeloosheid, wordt bezocht door demonen en zinkt langzaam weg in de waanzin. Als deze eenmaal is bereikt, geeft Johan zijn geestestoestand treffend weer: "The limit has at last been reached. The glass is shattered, but what do the splinters reflect? Can you tell me that?".

    COMMENTAAR

    "Het uur van de wolf" is een pakkende titel. Volgens de film is het het uur van de nacht waarin de meeste kinderen worden geboren, de meeste mensen doodgaan en nachtmerries op hun sterkst zijn. Het is één van de weinige pogingen van Bergman (misschien wel zijn enige) richting het horrorgenre. Genreklassiekers als het expressionistische kasteel en een Lugosi look-alike (Georg Rydeberg) worden van stal gehaald.

    Hoe langer ik keek, hoe meer ik de film ging zien als een "voorstudie" voor "The shining" (1980, Stanley Kubrick). De overeenkomsten zijn opmerkelijk.

    - Het gaat over een kunstenaar die in een creatieve dip zit.
    - Hij probeert deze dip te overwinnen door het opzoeken van eenzaamheid.
    - Hij begint geestverschijningen / demonen te zien.
    - Hij glijdt langzaam af richting waanzin.
    - Zijn vrouw merkt die waanzin op door het lezen van een manuscript / dagboek
    - Hij wordt geweldadig tegenover zijn vrouw en zijn kind ("The shining") resp. een kind ("Het uur van de wolf").
    - Er zit een hint naar necrofilie in beide films (noot 1)

    De film wordt ingeleid en uitgeleid door een monoloog van Liv Ullmann, die de vrouw van de kunstenaar (Alma Borg) speelt. Deze monoloog, waarbij de acteur recht in de camera kijkt en zich dus rechtstreeks tot de kijkers wendt, doet denken aan "Winterlight" (1963, Ingmar Bergman). Overigens zijn er meer overeenkomsten met "Winterlight". In beide films kan een vrouw niet voorkomen dat de man die ze lief heeft afglijdt. In "Winterlight" glijdt een pastoor die zijn geloof is kwijtgeraakt af naar wanhoop en cynisme, in "Het uur van de wolf" glijdt een kunstenaar die zijn inspiratie is kwijtgeraakt af richting waanzin. In haar slotmonoloog vraagt Alma Borg / Liv Ullmann zich af of ze Johan niet heeft kunnen helpen omdat ze te weinig van hem hield of dat ze juist te veel van hem hield (en dus te veel met hem meeging). Een interessante vraag.

    Noot 1: Met betrekking tot "Het uur van de wolf" doel ik dan op de ontmoeting met Veonica Vogler, die in eerste instantie dood lijkt te zijn maar dat toch niet is. Met betrekking tot "The shining" doel ik op de scene met de vrouw in het ligbad, die in eerste instantie jong lijkt te zijn maar uiteindelijk zeer oud blijkt te zijn.   

     

     

    DATUM: 17 november 2017

    EIGEN WAARDERING: 7 

    Vargtimmen (1968) on IMDb


    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters