Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1993: Raining stones (Ken Loach)

    DE REGISSEUR

    Voor een overzicht van het werk van Ken Loach, zie het openngsartikel van de aan hem gewijde pagina.

    HET VERHAAL

    Bob is (één van de vele) werklozen in Noord Engeland. Zijn gezin heeft het niet breed, maar als zijn dochter ter communie moet gaan, is het voor Bob een erezaak dat dit gebeurd in een mooie jurk. Om deze jurk te kopen gaat Bob schulden aan bij de verkeerde personen, met fatale afloop.

    COMMENTAAR

    De twee werkloze vrienden Bob en Tommy rennen over het Engelse platteland. Op een zeer onhandige manier trachten ze een schaap te vangen. Na de nodige uitglijders hebben ze er één te pakken en transporteren het beest in hun bestelbusje naar de achtertuin. Eenmaal daar aangekomen blijkt geen van tweeën het over zijn hart te kunnen verkrijgen om het dier te doden. Terug de bestelwagen in en naar de slager, kijken of die het dier van hun wil kopen. Dat wil hij niet, want het schaap is te oud en te taai. Hij wil het wel voor ze slachten. Een tijdje later zien we Bob en Tommy de pubs langsgaan om te kijken of ze daar hun "overheerlijke" schapenbouten kunnen slijten. Helaas heeft Tommy vergeten het bestelbusje af te sluiten, zodat dit busje verdwenen is als ze terugkomen van hun  verkooprondje.

    Zie hier het (hilarische) begin van "Raining stones". "Een ongeluk komt zelden alleen", denken we in Nederland. "Als je aan de grond zit regent het zeven dagen per week stenen", zeggen ze in Engeland. Daarmee is meteen de titel van de film verklaard. De openingsscene zegt ook wat over de hoofdpersonen Bob en Tommy. Ze zijn kansarm, maar het zijn ook mannen van 12 ambachten en 13 ongelukken. Als zich al een keer een kans voordoet, weten ze die meestal vakbekwaam te verprutsen.

    Hoofdthema van de film is hoe Bob en Tommy, ondanks de armoede en de continue strijd om rond te komen toch hun gevoel voor eigenwaarde proberen te bewaren. Dat lukt niet altijd, zoals in de scene waarin Tommy wat geld krijgt toegestopt van zijn tienerdochter. Een tienerdochter die haar vader geld toestopt zodat hij ook eens een keer lol kan hebben, het is de wereld op zijn kop. Tommy zakt dan ook door de grond van schaamte.

    Desndanks hebben Bob en Tommy "keeping up appearances" tot een kunst verheven. Zo wijst Bob de suggestie van de pastoor inzake een tweedehands communiejurk voor zijn dochter (de pastoor kent de financiële situatie van zijn parochianen) verontwaardigd van de hand. Voor een nieuwe jurk moet echter geleend worden, en daarmee zijn de poppen aan het dansen. Ze zullen de rest van de film blijven doordansen.

    Als je "Raining stones" (1993) na zoveel jaar weer terug ziet valt bijna niet te ontkomen aan een vergelijking met "I, Daniël Blake" (2016), de meest recente fllm van Ken Loach. Beide films hebben een werkeloze hoofdpersoon. Beide films spelen in de nasleep van een economische recessie. "Raining stones" speelt in de nasleep van de economische crisis van de jaren '80 en de Thatcher jaren. "I, Daniël Blake" speelt in de nasleep van de financiële crisis die in 2008 begon. 

    Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat Ken Loach er in de loop van de jaren niet milder op is geworden, zoals je misschien wel zou verwachten met het voortschrijden van de jaren (bij het maken van "I, Daniël Blake" was Loach bijna 80). Ik baseer mijn indruk op de volgende vergelijking.

    - De hoofdpersoon in "I, Daniël Blake" wordt werkloos vanwege een hartaanval. Geheel buiten zijn schul dus. Hij is een prima vakman. De hoofdpersonen in "Raining stones" zijn meer van het type sjacheraars. Je sympathie als kijker ligt volledig bij Bob en Tommy, maar om nu te zeggen dat ze 0% schuld hebben aan de situatie waarin ze zich bevinden gaat wat ver.

    - De tegenstander van Daniël Blake is vooral de overheidsbureauratie, die op een zeer geloofwaardige wijze (onpersoonlijk en ongevoelig, niet in staat af te wijken van de regeltjes en protocollen) wordt neergezet. De tegenstander van Bob in "Raining stones" is vooral de loan shark (ik ken geen goede Nederlandse vertaling van dit woord) die in het tweede deel van de film achter hem aan zit. Alles aan deze man (maar toch vooral zijn opzichtige gouden opsmuk) is zodanig fout dat alleen maar van een karikatuur gesproken kan worden. Ook zijn incassomethoden (geweldadig binnenvallen in het huis van Bob en daarna zijn vrouw en dochter bedreigen) vallen royaal buiten het kader van de verder overigens vrij realistisch opgezette film.

    - "I, Daniël Blake" eindigt in mineur. Uiteindelijk begeeft zijn hart het. "Raining stones" heeft een veel gelukkiger, maar vooral ook een veel spannender einde. Nadat hij er achter is gekomen hoe de "loan shark" zijn vrouw en dochter heeft bedreigd, gaat Bob gewapend met een combinatietang verhaal halen. Loach weet van deze laatste scene een soort van "shoot out" te maken die in een Western niet zou misstaan. Toch wel een opvallend einde voor een sociaal geëngageerd drama.

    DATUM: 17 december 2017

    EIGEN WAARDERING: 8

    Raining Stones (1993) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters