Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    1971: Walkabout (Nicolas Roeg)

    DE REGISSEUR

    Nicolas Roeg (1928) begon zijn carrière in de filmindustrie als cameraman. Bekende films uit deze fase van zijn loopbaan zijn: "The masque of the red death" (1964, Roger Coreman) en "Fahrenheit 451" (1966, Francois Truffaut). Begin jaren '70 schakelde hij over naar de rol van regisseur. Het succes liet niet lang op zich wachten. "Walkabout" (1971), waarin Roeg de camera nog niet uit handen wilde geven, werd een klassieker. Nog bekender werd "Don't look now" (1973), waarin Roeg de camera weliswaar afstond aan een aparte collega cameraman, maar zich ongetwijfeld intensief met zijn werk bleef bemoeien. Hoewel daarna nog vele films volgenden haalden deze het niveau van de eerste twee "regisseursfilms" van Roeg niet meer. 

    HET VERHAAL

    Een tienermeisje en haar jongere broertje worden door hun vader achtergelaten in de Australische wildernis. Tot hun geluk lopen ze een Aboriginal jongen tegen het lijf in zijn periode van "Walkabout". "Walkabout" is in de Aboriginal cultuur een "rite de passage" van jongen naar man, waarbij tienerjongens gedurende een periode van 6 maanden alleen door de natuur zwerven en op eigen kracht moeten zien te overleven. De drie trekken gezamenlijk op (afbeelding 2), maar de communicatie blijft moeilijk.

    COMMENTAAR

    Tegen het einde van "Walkabout" zien we een naakte jongen en een naakt meisje samen op een idyllisch eilandje. Het doet bijna denken aan "The blue lagoon" (1980, Randal Kleiser), maar schijn bedriegt hier.

    In "Walkabout" staan twee thema's nadrukkelijk centraal. Aan de ene kant natuur versus cultuur. Aan de andere kant is "Walkabout"ook een "coming of age" film. Soms lees je dat "Walkabout" een film met diepere lagen is, die je eigenlijk meerdere keren gezien moet hebben. Ik heb zo mijn twijfels. De twee hoofdthema's liggen er nogal nadrukkelijk bovenop, en de zogenaamde diepere lagen zijn wat mij betreft vooral overbodige scenes die van niets naar nergens gaan. Ik denk dan aan de scenes over het team dat onderzoek naar het weer doet en over de fabriek waar toeristische prullaria gemaakt worden. Ten tijde van "Walkabout" had Roeg nog niet het niveau van "Don't look now" (1973) bereikt.

    De tegenstelling tussen cultuur en natuur is vanaf het begin van de film aan de orde. Tijdens de scenes die in de stad horen we natuurgeluiden en tijdens de scenes in de wildernis horen we cultuurgeluiden. Bij natuurgeluiden moeten we dan denken aan didgeridoo (de lange dijk pijp) muziek. Bij cultuurgeluicden moeten we denken aan het nieuwasbericht dat de blanke kinderen (krakend en wel) ontvangen op hun transistorradio. 

    Wat betreft de Aboriginal jongen is er met betrekking tot dit thema een grote overeenkomst met het titelpersonage uit "Dersu Uzala" (1975, Akira Kurosawa). Hij is in zijn element in de vrije natuur, maar raakt van slag in de "beschaafde" wereld. Wat betreft het blanke meisje moeten we veeleer denken aan "Picnic at Hanging Rock" (1975, Peter Weir), ze raakt juist in de vrije natuur heel snel de weg kwijt. Als ik de jaartallen van de genoemde films nog eens naloop was het thema cultuur versus natuur blijkbaar populair in de eerste helft van de jaren '70.   

    In dit verband is het ook aardig een vergelijking te maken tussen "Walkabout" en "Don't look now".
    - Beide films beginnen met een onbegrijpelijke dood (in "Don't look now" van een kind, in "Walkabout" van een vader (afbeelding 1)).
    - Na deze dood beginnen de overlevenden (in "Don't look now" dus de ouders en in "Walkabout" de kinderen) aan een odyssee.
    - Bij deze odyssee raken de ouders in "Don't look now"  verstrikt in de achteraf steegjes van Venetië (cultuur) terwijl de kinderen in "Walkabout" verdwalen in het binnenland van Australië.

    Dan het coming of age gedeelte van de film. Dit wordt er nogal nadrukkelijk bovenop gelegd, misschien zelfs wel iets te nadrukkelijk. Ik denk dan aan: het ultra korte rokje van het schooluniform van het meisje (afbeelding 2), de scene waarin het meisje naakt in een beekje zwemt (deze scene doet sterk denken aan "Extase" (1933, Gustav Macchaty)) en de suggestief in elkaar verstrengelde takken van een boom.  Bij het "coming of age" thema moest ik in eerste instantie denken aan "The beguiled" (1971, Don Siegel) & (2017, Sofia Coppola), waarin vrouwen vallen voor een potentieel gevaarlijke man. Deze associatie was echter geheel onterecht. Het meisje laat totaal geen interesse blijken in de Aboriginal jongen en lijkt zich ook totaal niet bewust te zijn van het feit dat ze hem opwindt. Meer in het algemeen lukt het haar jongere broertje beter de communicatiekloof met de Aboriginal te overbruggen. Het meisje reageert gedurende een groot deel van de film op zijn (haar kleine broertje) nieuwsgierige vragen met het nietszeggende "I don't know".

    Dan komen we tenslotte bij de laatste scene uit (de "Blue lagoon" scene). De kinderen zijn weer veilig terug in de grote stad en het meisje is inmiddels getrouwd met een keurig nette man. Terugkomend van zijn werk geeft hij haar een zoen, en meteen daarna heeft het meisje een erotische fantasie over de tijd met de Aboriginal in de wildernis. Diezelfde Aboriginal waar ze destijds nauwelijks aandacht voor had, althans geen romantisch getinte aandacht. Ik denk dat ik de film nog maar een keer moet bekijken. 

    DATUM: 6 april 2018

    EIGEN WAARDERING: 7

    Walkabout (1971) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters