Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2017: Au revoir la-haut (Albert Dupontel)

    DE REGISSEUR

    Albert Dupuntel (1964) begon zijn carrière als stand-up comedian, waarna hij de overstap maakte naar acteur. Af en toe regisseert hij ook films. Zijn bekendste film tot nog toe is "Au revoir la-haut", waarin hij tevens de hoofdrol speelt.

    HET VERHAAL

    In één van de laatste slagen van de Eerste Wereldoorlog raakt Edouard Péricourt  (Nahuel Perez Biscayart) ernstig verminkt aan zijn gezicht. Na de oorlog neemt zijn mede soldaat Albert Maillard (Albert Dupontel) de zorg voor hem op zich. Edouard heeft namelijk niet lang daarvoor het leven van Albert gered. Om te overleven beginnen de twee een handel (zeg maar zwendel) in niet bestaande oorlogsmonumenten.

    In een andere verhaallijn zien we hoe  officier Pradelle (degene die, in het zicht van de vrede, opdracht gaf tot de totaal zinloze actie waarbij Edouard verminkt raakte) rijk wordt door te frauderen met oorlogsgraven en grafkisten.

    Uiteindelijk komen de twee verhaallijnen natuurlijk bij elkaar.

    COMMENTAAR

    De afgelopen periode gingen twee films over de Eerste Wereldoorlog in première, "Les gardiennes" (2017, Xavier Beauvois) en "Au revoir la-haut". Dit zal veel te maken hebben met het feit dat het dit jaar honderd jaar geleden is dat de Eerste Wereldoorlog eindigde. "Au revoir la-haut" gaat ook over het einde van de oorlog en de manier waarop de soldaten hun "normale leven" weer oppakken. Veel filmliefhebbers zullen hierbij denken aan "The best years of our lives" (1946, William Wyler), dat voor wat betreft de Tweede Wereldoorlog ingaat op hetzelfde onderwerp. Deze filmliefhebbers zullen bedrogen uitkomen. Bij "Au revoir la-haut" is de oorlog meer de aanleiding dan het onderwerp van de film. Alleen in het eerste kwartier is de film nadrukkelijk een oorlogsfilm. Wat is de film dan voor de rest van de speeltijd? Goede vraag. Genres als crime, komedie en drama komen naar boven.

    Hierbij gaan de crime en de de komedie overigens hand in hand. Malversaties met betrekking tot oorlogsmonumenten en oorlogsgraven, wie verzint het? Zoals altijd is de werkelijkheid merkwaardiger dan de wildste fantasie want gesjoemel met oorlogsgraven schijnt zich werkelijk te hebben voorgedaan. Toen "La vitta e bella" (1997, Roberto Benigni) uitkwam gaf dit aanleiding tot verhitte discussies over de vraag of je wel de spot mocht drijven met zo iets verschrikkelijks als de Tweede Wereldoorlog. Deze discussies hoor ik niet met betrekking tot "Au revoir la-haut". Blijkbaar zijn we daar in de afgelopen 20 jaar wat relaxter over gaan denken (of we vinden de Tweede Wereldoorlog verschrikkelijker dan de Eerste Wereldoorlog, maar dat kan ik mij in Frankrijk niet voorstellen). 

    Dat relaxte geldt ook voor de wijze waarop de film omgaat met de verminking die Edouard aan zijn gezicht heeft opgelopen. Zijn hele onderkaak is weggeslagen. Hij weet dit te maskeren door middel van een gezichtsmasker, en aangezien Edouard kunstenaar is worden deze gezichtsmaskers gedurende de film steeds mooier en extravaganter.  Het geeft de film een "joie de vivre" die zich, als je er goed over nadenkt, moeilijk te verenigen is met een weggeslagen onderkaak. Het punt is echter dat de regisseur er gedurende de hele film flink de vaart in houdt, zodat je niet echt tijd hebt om er eens goed over na te denken. Wat dat betreft doet de stijl van de film qua absurdisme wel wat denken aan Jean Pierre Jeunet, bekend geworden van onder andere "Amelie" (2001). De relatie is niet zo ver gezocht want in 2004 maakte Jean Pierre Jeunet een film over de Eerste Wereldoorlog ("Un long dimanche de fiancailles") en laat nu Albert Dupontel als acteur in deze film meespelen.

    Tijdens het kijken naar deze film werd ik mij nog weer eens bewust van de mate waarin het medium film ons weet te manipuleren. Zowel Edouard en Albert als officier Pradelle lopen na de oorlog de boel behoorlijk te belazeren. Omdat eerstgenoemde twee echter slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog zijn en de laatste een "dader", kiezen we onvoorwaardelijk partij voor Edouard en Albert. Vermeldenswaard is overigens nog wel de scene waarin Edouard en Albert een ambtenaar tippen met betrekking tot het bedrog van Pradelle. Edouard kiest hiervoor een ambtenaar uit die al 30 jaar hetzelfde werk heeft gedaan en nog nooit promotie heeft gemaakt. Volgens Edouard is deze man of een sukkel of integer. Een opmerkelijk inkijkje in het Franse ambtenarencorps. 

    De film draait ook en misschien zelfs wel vooral om een vader - zoon relatie (genre drama). Na zijn verminking durft Edouard zijn vader niet meer onder ogen te komen. Hij neemt dan ook een andere identiteit aan, wat (met al die gesneuvelde frontsoldaten) nog geen eens zo moeilijk is in het Frankrijk van net na WO I. Niet alleen zijn uiterlijk heeft echter met het verbreken van de relatie te maken. Hoewel het nergens expliciet wordt gezegd kan je je zo voorstellen dat de vader/bankier (afbeelding 2) en de zoon/kunstenaar (afbeelding 1) sowieso op een andere golflengte zitten. Als de vader een monument wil sponsoren loopt hij zijn zoon (die monumenten, of beter gezegd ontwerpen van monumenten die hij niet van plan is te bouwen, verkoopt) toch weer tegen het lijf.

    Wie naar "Au revoir la haut" toegaat met de gedachte een Franse versie van "The best years of our lives" te gaan zien, komt ongetwijfeld teleurgesteld de bioscoop uit. Wie in de film een Franse (en extravagante) versie van "Karakter" (1997, Mike van Diem) ziet heeft waarschijnlijk een geslaagde avond.

    DATUM: 20 april 2018

    EIGEN WAARDERING: 8  

      

    Au revoir là-haut (2017) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters