Filmklassiekers op het tweede gezicht
Abonneren

Abonneer je op nieuw verschenen recenties!

Voor meer informatie over het gebruik van deze website klik HIER.

    Laatst geplaatst

     

     

    Verwacht

     

     

    Filmposters

    2018: Hereditary (Ari Aster)

    DE REGGISSEUR

    Ari Aster (1986 of 1987) maakte vanaf 2011 korte films. Met "Hereditary" (2018) maakte hij zijn eerste lange speelfilm.

    HET VERHAAL

    We komen in het verhaal als de moeder van Annie (Toni Colette) net is overleden. Uit haar rede bij de begrafenis maken we op dat het een moeilijke vrouw was. Ook komen we te weten dat de familie van Annie rijk "gezegend" is met allerlei psychiatrische aandoeningen.

    Enige tijd later gaat oudste zoon Peter (Alex Wolff) naar een feestje. Hij is vast van plan op dit feestje zijn onschuld te verliezen, bij voorkeur met het meisje dat voor hem in de klas zit. Hij is dan ook niet erg enthousiast om zijn zusje van 13 (Charlie gespeeld door Milly Shapiro) mee te nemen, maar zijn moeder dringt aan. Eenmaal op het feest hapt het meisje van zijn dromen toe, zodat Peter Charlie al snel aan haar lot overlaat. 

    De gevolgen laten niet lang op zich wachten want Charlie (die een notenallergie heeft) snoept van de chocolade-notentaart. Charlie overlijdt en de spanning in het gezin loopt na dit tweede sterfgeval binnen korte tijd op tot het kookpunt.

    COMMENTAAR

    De debuutfilm van Ari Aster is niet ongemerkt voorbijgegaan. Vergelijkingen met klassieke horrorfilms als "Rosemary's baby" (1968, Roman Polanski), "The exorcist" (1973, William Friedkin) en "The shining" (1980, Stanley Kubrick) waren niet van de lucht. Afgezien van het feit dat inhoudelijk gezien vooral de eerstgenoemde vergelijking hout snijdt, lijkt hier wel erg vroeg gejuicht te worden. Ari Aster was overigens de eerste om dat toe te geven.

    Wat mij ook weer bij "Hereditary" opviel was de afnemende kwaliteit in het tweede deel van de film. Na eerst de spanning zorgvuldig te hebben opgebouwd kunnen maar weinig regisseurs van horrorfilms de verleiding weerstaan om in het laatste half uur van de film volkomen "los te gaan". Dit viel mij op bij "Mother" (2017, Darran Aronofsky), bij "A quiet place" (2018, John Krasinski) en het viel mij opnieuw op bij "Hereditary".

    Je kan horror films indelen in films waarbij de horror van buiten komt en films waarbij de horror van binnen komt. "A quiet place" was typisch een film waarin de horror van buiten komt. Een harmonisch gezin bindt de strijd aan tegen buitenaardse monsters. Na het bekijken van "Hereditary" zal niemand op het idee komen om het gezin dat daarin centraal staat harmonisch te noemen. Zij binden de strijd aan tegen hun eigen monsters, en de naam van het belangrijkste monster is schuldbesef. 

    Dit begint al bij het overlijden van de moeder. Zoals gezegd was dat geen makkelijk persoon en Annie voelt zich er schuldig over dat zij bij het overlijden van haar moeder niet dat verdriet voelt dat ze verwacht had te voelen. Na het overlijden van Charlie komen daar twee gevoelens bij die misschien nog wel verwarrender zijn. In de eerste plaats ligt de directe schuld voor het overlijden van Charlie bij Peter. Hij heeft verzuimd om goed op zijn zusje te letten. Kan je echter de man die verantwoordelijk is voor het overlijden van je dochter haten als het je eigen zoon is? Daarbij komt dat Annie zich indirect ook schuldig voelt aan de dood van Charlie. Was zij het immers niet die er zo op aandrong dat Charlie met Peter mee zou gaan naar het feestje? Voor wat betreft dat indirecte schuldbesef kan een vergelijking worden gemaakt met Mildred (Frances McDoermand) uit "Three billboards outside Ebbing Missouri" (2017, Martin McDonagh).

    Al die onderhuidse spanningen komen naar boven tijdens een knetterende ruzie aan de eettafel (afbeelding 1). Wat mij betreft het hoogtepunt van de film en het einde van de fase waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd. Daarna volgt in sneltreinvaart de ene verrassende ontwikkeling de andere op. Misschien dat liefhebbers van het horrorgenre dit deel van de film kunnen waarderen, Voor mij was het, na het veelbelovende begin, een afknapper.

    DATUM: 23 juni 2018

    EIGEN WAARDERING: 6

    Hereditary (2018) on IMDb

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Vul deze captcha in
    Dit is een verplicht veld
    Filmposters